badania.org

Testy i kwestionariusze

OCI-R — samoopisowy pomiar objawów OCD

dr Błażej Mroziński · adiunkt SWPS, psychometra

Opublikowano: · aktualizacja:

Pełna nazwa
Obsessive-Compulsive Inventory-Revised
Co mierzy
Nasilenie objawów zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD) w samoopisie
Skale / wymiary
sprawdzanie · mycie · porządkowanie · gromadzenie · obsesje · neutralizowanie
Liczba pozycji
18
Zastosowanie
młodzież i dorośli, samoopis
Autorstwo
Foa i wsp., 2002 (rewizja Obsessive-Compulsive Inventory)

OCI-R to krótki, samoopisowy pomiar objawów OCD — wygodny przesiew tam, gdzie Y-BOCS jako pełna ocena kliniczna byłby zbyt czasochłonny. Powstał na początku lat 2000. jako rewizja dłuższego inwentarza, z celem: skrócić narzędzie i uporządkować jego strukturę.

Co mierzy

OCI-R mierzy nasilenie objawów OCD w samoopisie. W przeciwieństwie do Y-BOCS, który celowo abstrahuje od treści objawów, OCI-R jest zorganizowany wokół typowych domen — pyta wprost o konkretne rodzaje objawów, w stałej formie dla każdego badanego.

To inny zamysł pomiarowy. Y-BOCS pyta „jak bardzo cię to obciąża” niezależnie od objawu; OCI-R pyta „na ile rozpoznajesz u siebie ten konkretny typ objawu”. Dzięki temu daje od razu profil domen, a nie tylko ogólne nasilenie.

Jak jest zbudowany

Osiemnaście pozycji rozkłada się równomiernie na sześć podskal, po trzy pozycje na każdą:

  • sprawdzanie — wielokrotne upewnianie się,
  • mycie — objawy związane z czystością i zanieczyszczeniem,
  • porządkowanie — potrzeba symetrii i ułożenia,
  • gromadzenie — trudność z pozbywaniem się rzeczy,
  • obsesje — natrętne, niechciane myśli,
  • neutralizowanie — rytuały mentalne mające „cofnąć” myśl.

Wynik ogólny to suma, a podskale pozwalają zobaczyć, który typ objawów dominuje. Ta równa, symetryczna budowa (trzy pozycje na podskalę) to celowy zabieg — ułatwia porównania i utrzymuje narzędzie krótkim.

Gdzie są granice

Pierwszy: OCI-R przesiewa, nie rozpoznaje. Dodatni wynik znaczy „warto pogłębić”, a nie „to OCD”. Diagnoza powstaje w procesie klinicznym.

Drugi: jako samoopis o stałej treści, OCI-R może przeoczyć nietypowe objawy, które nie mieszczą się w sześciu domenach. Tu właśnie przewagę ma Y-BOCS, niezależny od treści.

Trzeci: trzy pozycje na podskalę to mało — pojedyncze podskale są krótkie, więc ich rzetelność jest niższa niż całego wyniku. Profil domen warto czytać orientacyjnie, a mocniej opierać się na wyniku ogólnym.

OCI-R i Y-BOCS dobrze się uzupełniają: krótki samoopisowy przesiew jako pierwszy filtr, dokładna ocena kliniczna jako pogłębienie. Jeśli budujesz panel, w którym takie narzędzia mają być liczone, profilowane i porównywane w czasie — tym właśnie się zajmuję.

OCI-R jest powszechnie dostępny do użytku klinicznego i badawczego. Poniżej opisuję narzędzie; nie reprodukuję jego pozycji.

Najczęstsze pytania

Co mierzy OCI-R?

Nasilenie objawów OCD w samoopisie. Osiemnaście pozycji rozkłada się na sześć podskal odpowiadających typowym domenom objawów: sprawdzaniu, myciu, porządkowaniu, gromadzeniu, obsesjom i neutralizowaniu (rytuałom mentalnym).

Czym OCI-R różni się od Y-BOCS?

OCI-R to krótki samoopis o stałej treści, wygodny jako przesiew i do badań przesiewowych. Y-BOCS to ocena kliniczna w wywiadzie, niezależna od treści objawów i dokładniejsza w monitorowaniu nasilenia. Pełnią różne role.

Czy OCI-R rozpoznaje OCD?

Nie. To narzędzie samoopisowe, które sygnalizuje nasilenie objawów i ich profil. Dodatni wynik jest wskazaniem do pogłębionej oceny, a nie rozpoznaniem — diagnozę stawia się w procesie klinicznym.