Testy i kwestionariusze
OCI-R — samoopisowy pomiar objawów OCD
dr Błażej Mroziński · adiunkt SWPS, psychometra
Opublikowano: · aktualizacja:
- Pełna nazwa
- Obsessive-Compulsive Inventory-Revised
- Co mierzy
- Nasilenie objawów zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD) w samoopisie
- Skale / wymiary
- sprawdzanie · mycie · porządkowanie · gromadzenie · obsesje · neutralizowanie
- Liczba pozycji
- 18
- Zastosowanie
- młodzież i dorośli, samoopis
- Autorstwo
- Foa i wsp., 2002 (rewizja Obsessive-Compulsive Inventory)
OCI-R to krótki, samoopisowy pomiar objawów OCD — wygodny przesiew tam, gdzie Y-BOCS jako pełna ocena kliniczna byłby zbyt czasochłonny. Powstał na początku lat 2000. jako rewizja dłuższego inwentarza, z celem: skrócić narzędzie i uporządkować jego strukturę.
Co mierzy
OCI-R mierzy nasilenie objawów OCD w samoopisie. W przeciwieństwie do Y-BOCS, który celowo abstrahuje od treści objawów, OCI-R jest zorganizowany wokół typowych domen — pyta wprost o konkretne rodzaje objawów, w stałej formie dla każdego badanego.
To inny zamysł pomiarowy. Y-BOCS pyta „jak bardzo cię to obciąża” niezależnie od objawu; OCI-R pyta „na ile rozpoznajesz u siebie ten konkretny typ objawu”. Dzięki temu daje od razu profil domen, a nie tylko ogólne nasilenie.
Jak jest zbudowany
Osiemnaście pozycji rozkłada się równomiernie na sześć podskal, po trzy pozycje na każdą:
- sprawdzanie — wielokrotne upewnianie się,
- mycie — objawy związane z czystością i zanieczyszczeniem,
- porządkowanie — potrzeba symetrii i ułożenia,
- gromadzenie — trudność z pozbywaniem się rzeczy,
- obsesje — natrętne, niechciane myśli,
- neutralizowanie — rytuały mentalne mające „cofnąć” myśl.
Wynik ogólny to suma, a podskale pozwalają zobaczyć, który typ objawów dominuje. Ta równa, symetryczna budowa (trzy pozycje na podskalę) to celowy zabieg — ułatwia porównania i utrzymuje narzędzie krótkim.
Gdzie są granice
Pierwszy: OCI-R przesiewa, nie rozpoznaje. Dodatni wynik znaczy „warto pogłębić”, a nie „to OCD”. Diagnoza powstaje w procesie klinicznym.
Drugi: jako samoopis o stałej treści, OCI-R może przeoczyć nietypowe objawy, które nie mieszczą się w sześciu domenach. Tu właśnie przewagę ma Y-BOCS, niezależny od treści.
Trzeci: trzy pozycje na podskalę to mało — pojedyncze podskale są krótkie, więc ich rzetelność jest niższa niż całego wyniku. Profil domen warto czytać orientacyjnie, a mocniej opierać się na wyniku ogólnym.
OCI-R i Y-BOCS dobrze się uzupełniają: krótki samoopisowy przesiew jako pierwszy filtr, dokładna ocena kliniczna jako pogłębienie. Jeśli budujesz panel, w którym takie narzędzia mają być liczone, profilowane i porównywane w czasie — tym właśnie się zajmuję.
OCI-R jest powszechnie dostępny do użytku klinicznego i badawczego. Poniżej opisuję narzędzie; nie reprodukuję jego pozycji.
Najczęstsze pytania
Co mierzy OCI-R?
Nasilenie objawów OCD w samoopisie. Osiemnaście pozycji rozkłada się na sześć podskal odpowiadających typowym domenom objawów: sprawdzaniu, myciu, porządkowaniu, gromadzeniu, obsesjom i neutralizowaniu (rytuałom mentalnym).
Czym OCI-R różni się od Y-BOCS?
OCI-R to krótki samoopis o stałej treści, wygodny jako przesiew i do badań przesiewowych. Y-BOCS to ocena kliniczna w wywiadzie, niezależna od treści objawów i dokładniejsza w monitorowaniu nasilenia. Pełnią różne role.
Czy OCI-R rozpoznaje OCD?
Nie. To narzędzie samoopisowe, które sygnalizuje nasilenie objawów i ich profil. Dodatni wynik jest wskazaniem do pogłębionej oceny, a nie rozpoznaniem — diagnozę stawia się w procesie klinicznym.