ASRS — przesiewowa skala ADHD u dorosłych

ASRS to przesiewowa skala objawów ADHD u dorosłych, opracowana w połowie lat 2000. we współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia. Powstała z prostej potrzeby: szybkiego sygnału, czy u dorosłej osoby objawy ADHD są na tyle wyraźne, by uruchomić pełną diagnostykę.

Jak jest zbudowana

Pełna wersja liczy 18 pozycji odpowiadających objawom ADHD i dzieli się na dwie części.

• Część A — 6 pozycji. To rdzeń przesiewowy: pozycje o najwyższej mocy różnicującej, wybrane tak, by jak najlepiej oddzielać osoby wymagające dalszej oceny. To na nich opiera się decyzja przesiewowa.
• Część B — 12 pozycji. Uzupełnia obraz objawów, ale nie jest podstawą samego przesiewu.

Ten podział to ciekawy zabieg psychometryczny: zamiast traktować wszystkie pozycje równo, narzędzie wskazuje sześć, które niosą najwięcej informacji decyzyjnej. Mniej pozycji, mniej obciążenia, ta sama trafność przesiewu.

Co z tego wynika

Pierwszy: ASRS przesiewa, nie rozpoznaje. Dodatni wynik części A znaczy „warto pogłębić”, a nie „to ADHD”. Rozpoznanie ADHD u dorosłych jest wymagające — trzeba uwzględnić historię rozwojową (objawy obecne od dzieciństwa), różnicowanie z innymi stanami i wpływ na funkcjonowanie. Tego żaden krótki samoopis nie zastąpi.

Drugi: jak każdy samoopis, ASRS jest wrażliwy na autopercepcję. Objawy uwagi i niepokoju bywają wspólne dla ADHD, lęku i obniżonego nastroju — stąd w praktyce ASRS często idzie w parze z pomiarem lęku i nastroju, żeby nie pomylić nakładających się obrazów.

ASRS dobrze pokazuje, jak projektuje się sensowny przesiew: wybrać pozycje o największej mocy, ustawić próg, oddzielić sygnał od pełnej oceny. Jeśli potrzebujesz narzędzia przesiewowego skrojonego pod konkretną populację i policzonego automatycznie — pomogę je zaprojektować.