badania.org

Testy i kwestionariusze

GSES — Skala Uogólnionej Własnej Skuteczności

dr Błażej Mroziński · adiunkt SWPS, psychometra

Opublikowano: · aktualizacja:

Pełna nazwa
Generalized Self-Efficacy Scale (Skala Uogólnionej Własnej Skuteczności)
Co mierzy
Uogólnione przekonanie o własnej skuteczności w radzeniu sobie z trudnościami
Skale / wymiary
jeden wynik ogólny
Liczba pozycji
10
Zastosowanie
młodzież i dorośli, samoopis
Autorstwo
Schwarzer, Jerusalem, 1995; pol. adaptacja: Juczyński

GSES mierzy poczucie własnej skuteczności — przekonanie, że dzięki własnym kompetencjom poradzę sobie z trudnym zadaniem. Skalę opracowali w połowie lat 90. Ralf Schwarzer i Matthias Jerusalem, a polską adaptację z normami przygotował Zygfryd Juczyński.

Co mierzy

Pojęcie własnej skuteczności pochodzi od Alberta Bandury i odnosi się do tego, jak bardzo wierzymy w swoją sprawczość. GSES ujmuje je w wersji uogólnionej — nie pyta o konkretne zadanie („czy zdam ten egzamin”), tylko o trwałe nastawienie wobec wyzwań w ogóle.

To ważne rozróżnienie. Skuteczność można mierzyć wąsko, dla danej dziedziny, albo szeroko, jako stosunkowo stabilną cechę. GSES wybiera tę drugą drogę: traktuje poczucie skuteczności jako osobisty zasób, który osoba wnosi do różnych sytuacji.

Jak jest zbudowana

Narzędzie liczy 10 pozycji, w każdej osoba ocenia, na ile zgadza się ze stwierdzeniem o własnym radzeniu sobie. Wynik ogólny to suma — jedna liczba opisująca nasilenie przekonania o skuteczności.

Skala jest jednowymiarowa i krótka, co jest jej atutem: szybko daje wskaźnik zasobu, który dobrze przewiduje wytrwałość, sposób radzenia sobie ze stresem i adaptację. Konkretne normy interpretuje się w odniesieniu do polskiej adaptacji, dlatego nie podaję tu liczb wyrwanych z kontekstu.

Granice i zastosowania

Pierwszy: GSES mierzy przekonanie, a nie rzeczywistą skuteczność. Wysoki wynik mówi, że ktoś wierzy w swoją sprawczość — co bywa cenne, ale nie jest tym samym co realne kompetencje. Te dwie rzeczy zwykle idą w parze, lecz nie zawsze.

Drugi: jako samoopis skala jest wrażliwa na chwilowy nastrój i tendencyjność odpowiadania — przekonanie o sobie łatwo podbija dobry dzień. Pojedynczy pomiar warto czytać ostrożnie; pełniejszy obraz daje porównanie w czasie.

Trzeci: to konstrukt uogólniony, więc nie zastąpi pomiaru skuteczności w konkretnej dziedzinie, gdy właśnie ona nas interesuje. „Ogólnie sobie radzę” nie znaczy „poradzę sobie z tym”.

GSES to dobry przykład krótkiego pomiaru zasobu osobistego, który dobrze sprawdza się jako wskaźnik zmiany. Jeśli mierzysz efekty programu rozwojowego lub terapeutycznego i chcesz, by zasoby takie jak własna skuteczność były rejestrowane i porównywane przed i po — chętnie zaprojektuję taki pomiar.

Polska adaptacja GSES (Juczyński) jest narzędziem o opublikowanych normach, dostępnym przez wydawcę. Opisuję tu narzędzie; nie reprodukuję jego pozycji ani norm.

Najczęstsze pytania

Czym jest poczucie własnej skuteczności?

To przekonanie, że poradzę sobie z trudnym zadaniem dzięki własnym kompetencjom. GSES mierzy je w wersji uogólnionej — jako stosunkowo trwałe nastawienie wobec wyzwań w ogóle, a nie wobec jednej konkretnej sytuacji.

Czy GSES mierzy samoocenę?

Nie wprost. Samoocena to ogólny stosunek do siebie („czy jestem wart”), a własna skuteczność dotyczy przekonania o sprawczości („czy dam radę”). Pojęcia bywają powiązane, ale to dwa różne konstrukty.

Do czego używa się GSES?

Najczęściej w badaniach nad radzeniem sobie ze stresem, zdrowiem i motywacją — jako zasób osobisty, który wiąże się z wytrwałością i lepszą adaptacją. Bywa też wskaźnikiem zmiany po interwencji.