badania.org

Testy i kwestionariusze

PANSS — skala objawów pozytywnych i negatywnych

dr Błażej Mroziński · adiunkt SWPS, psychometra

Opublikowano: · aktualizacja:

Pełna nazwa
Positive and Negative Syndrome Scale
Co mierzy
Nasilenie objawów schizofrenii: pozytywnych, negatywnych i ogólnej psychopatologii
Skale / wymiary
skala objawów pozytywnych · skala objawów negatywnych · skala psychopatologii ogólnej
Liczba pozycji
30
Zastosowanie
osoby ze schizofrenią i zaburzeniami psychotycznymi, ocena przez klinicystę
Autorstwo
Kay, Fiszbein, Opler, 1987

PANSS to standardowe narzędzie oceny nasilenia objawów schizofrenii — punkt odniesienia w badaniach klinicznych nad lekami przeciwpsychotycznymi. Powstał pod koniec lat 80. i połączył dwie wcześniejsze tradycje pomiaru w jeden, spójny system.

Co mierzy

PANSS opisuje stan kliniczny w trzech obszarach:

  • Objawy pozytywne — to, co „dodane” do przeżywania: urojenia, omamy, dezorganizacja myślenia.
  • Objawy negatywne — to, co „ubyło”: spłycenie afektu, wycofanie społeczne, ubóstwo wypowiedzi, spadek motywacji.
  • Psychopatologia ogólna — szerszy kontekst: lęk, napięcie, zaburzenia uwagi, brak wglądu.

Rozdzielenie objawów pozytywnych i negatywnych było wtedy istotnym krokiem — pokazało, że to względnie niezależne wymiary, które reagują na leczenie inaczej. Dlatego PANSS daje profil, a nie jeden globalny wynik.

Jak jest oceniany

To narzędzie obserwacyjne, nie samoopisowe. Trzydzieści pozycji ocenia przeszkolony klinicysta na podstawie częściowo ustrukturyzowanego wywiadu i obserwacji, przypisując każdemu objawowi stopień nasilenia.

Słowo „przeszkolony” jest tu kluczowe. Żeby oceny różnych badaczy były porównywalne, potrzebna jest standaryzacja — wspólne rozumienie definicji każdego objawu i jego progów. To dlatego PANSS wymaga szkolenia, a jego rzetelność zależy od zgodności między oceniającymi.

Zastosowania i granice

PANSS jest standardem w badaniach nad schizofrenią, zwłaszcza do oceny skuteczności leczenia, oraz w monitorowaniu zmiany objawów w czasie. Czułość na zmianę czyni go dobrym narzędziem do śledzenia przebiegu.

Granice są wpisane w jego naturę. Po pierwsze, to ocena kliniczna — jej jakość zależy od wyszkolenia i doświadczenia oceniającego. Po drugie, PANSS opisuje nasilenie objawów, ale nie zastępuje diagnozy; rozpoznanie schizofrenii to osobny proces. Po trzecie, jest czasochłonny — pełna ocena to rozbudowany wywiad, nie krótki kwestionariusz.

W tej samej rodzinie obserwacyjnych ocen leży krótszy BPRS, wygodniejszy do szybszego monitorowania. Jeśli budujesz system, który ma rejestrować takie oceny klinicystów, liczyć podskale i porównywać profile między wizytami — tym właśnie się zajmuję.

PANSS jest narzędziem licencjonowanym; prawa wydawnicze należą do Multi-Health Systems (MHS), a w Polsce dystrybucją zajmuje się Pracownia Testów Psychologicznych. Na tej stronie opisuję narzędzie — strona nie zawiera testu ani jego klucza. Oficjalne źródło: link wydawcy.

Najczęstsze pytania

Co mierzy PANSS?

Nasilenie objawów schizofrenii w trzech obszarach: pozytywnych (m.in. urojenia, omamy), negatywnych (m.in. spłycenie afektu, wycofanie) i ogólnej psychopatologii (m.in. lęk, dezorganizacja). Daje profil objawów, a nie pojedynczy wynik.

Kto wypełnia PANSS?

PANSS ocenia przeszkolony klinicysta na podstawie częściowo ustrukturyzowanego wywiadu i obserwacji, a nie sama osoba badana. To narzędzie obserwacyjne, nie samoopisowe — wymaga szkolenia, by oceny były porównywalne.

Do czego używa się PANSS?

Jest standardem w badaniach klinicznych nad schizofrenią, m.in. do oceny skuteczności leczenia, oraz w monitorowaniu zmiany objawów w czasie. W praktyce klinicznej bywa stosowany do śledzenia przebiegu.